පසුගිය සැප්තැම්බර් 27 වැනිදා The Australian පුවත්පතේ Peter Jennings ලියූ විශ්ලේෂණ ලිපිය හරහා AI සම්බන්ධයෙන් ඕස්ට්‍රේලියාව ගත යුතු මාර්ගය ගැන වැදගත් ප්‍රශ්නයක් මතු කර තිබේ. ඔහුගේ ප්‍රධාන තර්කය වන්නේ AI පාලනය සහ ආරක්ෂාව ගැන වැඩි අවධානයක් යොමු කරන අතරම, එම තාක්ෂණය සැබෑවටම සංවර්ධනය කරන ජාත්‍යන්තර පද්ධතියෙන් ඕස්ට්‍රේලියාව පිටතට නොයා යුතු බවයි.
මෙයට පසුබිම සපයන්නේ ඕස්ට්‍රේලියානු රජය නිකුත් කළ නව පරම්පරා අතර ආර්ථික වාර්තාවයි. එහි AI ඉදිරි වසර 40 තුළ ඕස්ට්‍රේලියානු ආර්ථිකය හැඩගස්වන ප්‍රධාන බලවේගයක් ලෙස හඳුනාගෙන තිබේ. AI නිසා කර්මාන්ත වෙනස් විය හැකි අතර, ඵලදායිතාව වැඩි කිරීමේ විශාල අවස්ථාවක්ද ඇති බව රජය පෙන්වා දෙයි.
Jennings පෙන්වා දෙන්නේ මේ බලාපොරොත්තුව ඉතා විශාල බවයි. AI සාමාන්‍ය මෘදුකාංගයක් ලෙස නොව, විදුලිය හෝ අන්තර්ජාලය වැනි ආර්ථිකයේ බොහෝ ක්ෂේත්‍ර එකවර වෙනස් කළ හැකි තාක්ෂණයක් බවට පත්විය හැකි බව ඔහු විස්තර කරයි.
නමුත් මෙහි ගැටලුව වන්නේ AI හැකියාව ඉතා වේගයෙන් වර්ධනය වුවත්, එයින් බලාපොරොත්තු වන ආර්ථික ප්‍රතිලාභ තවමත් සම්පූර්ණයෙන් පැහැදිලි නොවීමයි. AI නිසා අනාගත ඵලදායිතාව විශාල ලෙස ඉහළ යනු ඇතැයි අපේක්ෂා කළත්, ඒ වර්ධනය කොපමණ වේගයෙන් සිදුවේද සහ සියලු ව්‍යාපාර වෙත එය කොතරම් දුරට පැතිරේද යන්න තවමත් නිශ්චිත නොවන බව ඔහු පෙන්වා දෙයි.
ඒ අතර AI තරගය සරලව හොඳම වැඩසටහන නිර්මාණය කිරීමේ තරගයක් පමණක් නොවන බව Jennings අවධාරණය කරයි.
දියුණු AI පද්ධති සඳහා විශාල පරිගණක බලයක්, දත්ත මධ්‍යස්ථාන, විදුලිය, ජලය, අති නවීන චිප, මතක ඒකක සහ විශේෂඥ දැනුම අවශ්‍ය වේ. ඒ නිසා AI අනාගතයේ බලය තීරණය වන්නේ කවුද හොඳම වැඩසටහන නිර්මාණය කරන්නේද යන්නෙන් පමණක් නොව, එයට අවශ්‍ය සම්පූර්ණ තාක්ෂණික පද්ධතිය කා සතුව තිබේද යන්නෙන්ද බව ඔහුගේ අදහසයි.
මේ අතර ඕස්ට්‍රේලියාව, ඉතා දියුණු AI පද්ධති මිනිස් පාලනය යටතේ තබාගැනීම සඳහා ජාත්‍යන්තර ප්‍රමිතීන් සහ වැඩි අධීක්ෂණයක් ඉල්ලා සිටින රටවල් අතරට එක්වී තිබේ.
එම ජාත්‍යන්තර ප්‍රකාශයෙන් AI සමාගම් නව පද්ධති නිකුත් කිරීමට පෙර ආරක්ෂක පරීක්ෂණ සිදු කිරීම, ස්වාධීන පරීක්ෂකයන්ට ඒවා ඇගයීමට අවස්ථාව ලබාදීම, බරපතළ ආරක්ෂක සිදුවීම් පිළිබඳ තොරතුරු හුවමාරු කිරීම සහ රටවල් අතර පොදු ආරක්ෂක ප්‍රමිතීන් ගොඩනැගීම ඉල්ලා තිබේ.
නමුත් Jennings අවධානය යොමු කරන්නේ එම ප්‍රකාශයට එක්වූ රටවල් ගැන පමණක් නොවේ.
එයට එක් නොවූ රටවල් ගැනයි.
AI සංවර්ධනයේ ප්‍රධාන බලවතුන් වන ඇමරිකාව සහ චීනය එම ලැයිස්තුවේ නොසිටියි. ජපානය සහ දකුණු කොරියාවද එයට එක්වී නැත. එමෙන්ම ඉතා දියුණු AI පර්යේෂණ සහ තාක්ෂණික හැකියාව ඇති බ්‍රිතාන්‍යය සහ ප්‍රංශයද අත්සන්කරුවන් අතර නොසිටියි. නිල අත්සන්කරුවන්ගේ ලැයිස්තුවෙන්ද මෙය තහවුරු වේ.
Jenningsගේ ප්‍රශ්නය වන්නේ AI සංවර්ධනයේ සැබෑ තාක්ෂණික බලය ඇති රටවල් බොහොමයක් මෙවැනි පාලන වැඩපිළිවෙළකින් පිටත සිටින විට, ඕස්ට්‍රේලියාව පාලනය ගැන පමණක් වැඩි අවධානයක් දක්වන්නේ නම් එය අනාගත AI තරගයේ පසුපසට යා හැකිද යන්නයි.
ඔහුගේ විශාලතම බිය වන්නේ ඕස්ට්‍රේලියාව AI නිර්මාණය කරන රටක් නොව, වෙනත් රටවල් නිර්මාණය කරන AI තාක්ෂණය මිලදී ගන්නා පාරිභෝගික රටක් පමණක් බවට පත්වීමයි.
එවැනි තත්ත්වයකදී AI මිල, ප්‍රවේශය, ආරක්ෂක සීමා සහ තාක්ෂණයේ අනාගත දිශාව පිළිබඳ තීරණ ගන්නේ ඕස්ට්‍රේලියාව නොව, එම පද්ධති සකස් කරන විදේශ රටවල් සහ සමාගම් බව ඔහු තර්ක කරයි.
මෙය පැහැදිලි කිරීමට Jennings F-35 ප්‍රහාරක ගුවන්යානා වැඩසටහන උදාහරණයක් ලෙස ගනී.
ඕස්ට්‍රේලියාව F-35 ගුවන්යානා සරලව මිලදී ගත් රටක් පමණක් නොව, එම වැඩසටහනේ විශාල තාක්ෂණික පද්ධතිය තුළට සම්බන්ධ විය. ඒ හරහා නිෂ්පාදනය, නඩත්තු කිරීම, පුහුණුව, සැපයුම් සහ විශේෂඥ දැනුම වැනි ක්ෂේත්‍ර වෙත ප්‍රවේශයක් ලැබුණි.
Jenningsගේ අදහස අනුව AI සම්බන්ධයෙන්ද ඕස්ට්‍රේලියාව ගත යුත්තේ එවැනි මාර්ගයකි. තාක්ෂණය සම්පූර්ණයෙන් නිර්මාණය වූ පසු එය මිලදී ගැනීමට බලා සිටිනවා වෙනුවට, එය නිර්මාණය කරන සහ පරීක්ෂා කරන පද්ධතිය තුළම සිටිය යුතු බව ඔහු තර්ක කරයි.
විශේෂයෙන් ඇමරිකාව, ජපානය සහ දකුණු කොරියාව අතර දියුණු තාක්ෂණය, AI සහ අර්ධ සන්නායක පිළිබඳ ගොඩනැගෙන සහයෝගීතාවට ඕස්ට්‍රේලියාවත් සමීප විය යුතු බව ඔහු යෝජනා කරයි.
එම රටවල් සමඟ වැඩි විශ්වාසයක් ඇති තාක්ෂණික සම්බන්ධතා ගොඩනඟාගෙන, දියුණු AI පද්ධති, ඉහළ පරිගණක හැකියාව, පර්යේෂණ, පරීක්ෂණ සහ විශේෂඥ දැනුම වෙත ඕස්ට්‍රේලියාවට වැඩි ප්‍රවේශයක් ලබාගත යුතු බව Jenningsගේ අදහසයි.
ඒ සඳහා බුද්ධිමය දේපළ ආරක්ෂා කිරීම, තාක්ෂණය අනවසරයෙන් වෙනත් රටකට නොයැවීම සහ විශ්වාසදායක හවුල්කරුවෙකු ලෙස කටයුතු කිරීම වැනි කොන්දේසි පිළිගැනීමටද සිදුවිය හැකි බව ඔහු සඳහන් කරයි.
ඕස්ට්‍රේලියානු සමාගම්ද විදේශ AI සේවා මිලදී ගන්නා පාරිභෝගිකයන් පමණක් නොව, AI සංවර්ධනය සහ වාණිජ භාවිතය සිදුවන පද්ධතියේම කොටස්කරුවන් බවට පත් කළ යුතු බව Jennings පෙන්වා දෙයි.
කෙසේ වෙතත් ඔහු AI ආරක්ෂාව අවශ්‍ය නැති බව පවසන්නේ නැත.AI සමාගම්වලට පැහැදිලි ආරක්ෂක ක්‍රම, පරීක්ෂණ සහ වගකීම් අවශ්‍ය බව ඔහු පිළිගනී. නමුත් ආරක්ෂාව සඳහා හොඳම මාර්ගය තාක්ෂණය නිර්මාණය කරන රටවල් සහ සමාගම්වලින් දුරස් වී සිටීම නොව, ඔවුන් සමඟ සමීපව වැඩ කරමින් එම පද්ධති හැඩගැස්වීමට දායක වීම බව ඔහුගේ තර්කයයි.
ඒ අනුව Peter Jenningsගේ ලිපියේ ප්‍රධාන ප්‍රශ්නය “AI පාලනය කළ යුතුද නැද්ද?” යන්න නොවේ.
ඔහු අසන්නේ AI පාලනයට වැඩි අවධානයක් දෙන අතරම, AI නිර්මාණය කරන සහ එහි අනාගතය තීරණය කරන තාක්ෂණික ලෝකයෙන් ඕස්ට්‍රේලියාව පිටතට තල්ලු වෙයිද යන්නයි.
ඔහුගේ අදහස අනුව ඕස්ට්‍රේලියාවට AI භාවිත කරන රටක් වීම පමණක් ප්‍රමාණවත් නැත. AI නිර්මාණය, පරීක්ෂා කිරීම, ආරක්ෂාව සහ තාක්ෂණික යටිතල පහසුකම් ගොඩනැගීම සිදුවන ජාත්‍යන්තර පද්ධතිය තුළ සිටීමත් අවශ්‍යය.
එසේ නොවුණහොත් AI ආර්ථිකයට විශාල අවස්ථාවක් බව පිළිගන්නා අතරම, එම අවස්ථාවේ සැබෑ තාක්ෂණික සහ ආර්ථික වටිනාකම වෙනත් රටවල් විසින් ලබාගන්නා ආකාරය බලා සිටීමට ඕස්ට්‍රේලියාවට සිදුවිය හැකි බව Jennings අනතුරු අඟවයි.
Red Bunny
